Archives


รุมโทรมxxxนักศึกษาสาวคนสวย

อยู่ไม่มากสักเท่าไรนักผมเป็นอีกคนหนึ่งที่ผึงย้าย เข้ามาเช่นกันแถวห้องเช่าผมใกล้กลับมหาลัยเอกชนมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งห้องพักผม เป็นห้องพักรวมราคาถูกนักก็เลยมีนศาสตราจารย์มาอยู่มากพอควรโดยมากเป็นนศ.หญิง แล้วแถวนั้นก็หมู่บ้านกำลังก่อสร้างอยู่แล้วก็มีที่พักคนงานก่อสร้างอยู่ไม่ ห่างกันนักช่วงค่ำพวกมันถูกใจมานั่หาองนศ.หญิงที่ห้องพักผมทุกวี่ทุกวันวันหนึ่งผม จำต้องเคลีย์งานให้เสร็จก็เลยกลับไปอยู่ที่บ้านดึกดื่นกว่าทุกเมื่อเชื่อวันตรอกปากทางเข้าห้องพักผมลึกไม่ มากมายแม้กระนั้นหากยามดึกดื่นก็เปลี่ยวใช่ได้เลยข้างทางก็มีแต่แรกเริ่มไม้วันนั้นผมได้เย็น เสียงเสมือนมีคนทำอะไรอยู่แถวที่พักคนงานผมก็ไม่สนใจอะไรก็เดินผ่านธรรมดาแม้กระนั้น ผมมองเห็นที่พื้นมีตำราเรียนตกกระจัดกระจัดกระจายอยู่แล้วผมได้ยินเสียงดัง เปลี่ยนไปจากปกติมาจากห้องพักคนงานผมก็เลยเดินเข้าไปตามเสียงผมพากเพียรหาช่องมองว่ามันทำ อะไรกันอยู่จนถึงพบช่องประตูสังกะสีที่ปิดไม่สนิทอยู่ภาพที่มองเห็นผมไม่ต้องการที่จะอยาก เชื่อเด็กนศ.กำลังถูกคนงานก่อสร้างตัวดำร่างใหญ่สามคนรุมขืนใจอยู่ผมจำคุณ ได้ไพเราะเพราะพริ้งคุณอยู่อาพาท์เมนท์ที่เดียวกับผมคุณเป็นคนงามสวยออกหมวยๆสูง หุ่นดีมากมายนมเป็นนมเอวเป็นเอวบั้นท้ายเป็นบั้นท้ายมองเอ็กซ์มากมายเสื้อผ้าสำหรับนักศึกษาที่คุณใส่ รัดติ้วมากมายกระโปรงสั้นฟิตแถมผ่าอีกต่างหากแม้กระนั้นช่วงนี้มันอยู่ข้างหน้าผมแล้ว ไอ้สามคนทำสิ่งที่ผมคิดได้แต่ว่าคิดไม่กล้าทำ คนแรกมันจับแขนคุณแล้วเอามือปิดปากคุณอยู่สองจับขาคุณไว้สามมัน กำลังถอดผ้าขาวม้าอยู่มันกล่าวว่า“พวกมึกจับมันไว้”คุณเพียรพยายามดิ้นแล้วก็ร้องอย่าง สุดเสียงสีหน้าท่าทางคุณออกอาการกลัวแล้วก็สะดุ้งมันเสมือนในหนังxเลยคุณเพียรพยายามดิ้นหนีสุดชีวิตแต่ว่าสู้แรง


เย็ดหีxxxเมียชาวบ้านแอบเล่นชู้

ยุคนั้น โดยประมาณปี 47-48 ผมดำเนินงานอยู่ที่ กรุงเทพมหานคร แถวหน้ารามนั้นแร่ะนะครับ แหล่งของผมเลยชีวิตก็ธรรมดาครับผม ตอนนั้นเลิกกับแฟนเลยไม่คิดบริสุทธิ์ใจกับผู้ใดกันอยู่แล้ว เวลาต้องการก็ไปนั่งแชทเอาในร้านค้าเน็ตที่มีอยู่กระจัดกระจายเมือง มันเป็นวิถีชีวิตคนไม่มีคนรักยุคนั้น เมื่อ บริษัทผมย้ายมาอยู่อาคารใหม่แถวบริษัทยารักษาโรคที่ประชุม ผมก็ย้ายถิ่นที่อยู่มาอยู่ใกล้ๆบริษัทเหมือนกัน เป็นอารมณ์ทำนองว่าขี้เกียจคร้านเดินทาง ก็เลยถึงที่เหมาะอยู่เป็น แถบบริษัทโค้ก เลย โรงพยาบาล รามมาทางแยกลำข้าวสาลี ใช้เวลาสำหรับการเดินไปดำเนินการราวๆ20 นาที ก็ถึง ไม่ต้องนั่งรถยนต์เมลล์ วันหนึ่งผมก็เล่นแชทของผมตามธรรมดา ซึ่งโปรแกรมแชทที่ผมนิยมเล่นเป็นเพิท ด้วยเหตุว่ามันเร็วทันใจดี คุยกันเข้าใจไปเลยแบบบีทอร์ค ก็เข้าไปห้องธรรมดาที่เล่นเป็น คนทำงานกับหาแฟนเรื่องของเรื่องเป็นหาคนเอากันนี่แร่ะนะครับ ก็เข้าไปแล้วพวกเราก็ไปพบคนแชท ยุคนั้นเรียกว่า ซิบ ผมก็คุยอยู่คนจำนวนไม่น้อย จวบจนกระทั่งไปพบสาวนางหนึ่ง คุยไปคุยมานางบประมาณอกว่าอยู่ลาดพร้าว 122 อ้าวใกล้ๆนี่ที่นาผมก็คุยกันไปเรื่อยๆ รู้ดีว่าคุณคนใต้นะครับ จำไม่ได้ว่าจังหวัดไหน ซึ่งพวกเราก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว คุยไปเรื่อยก็ถามไปเรื่อยเรื่องดำเนินการ ทำให้ทราบว่าเขาปฏิบัติงานสปา นวดเก่ง พึ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นาน ก็เลยย้ายมาอยู่หอพักปากซอย ลาดพร้าว 122 เลยถามไปว่าอยู่กะผู้ใดหรอ นางกล่าวว่าอยู่ตามลำพัง ก็เชิญชวนคุยไปเรื่อยเลยทดลองหยั่งท่าทีมองว่า เนี่ยเมื่อยล้ามากมายเลย ต้องการให้นวดให้จัง อิอิ นางก็พูดว่า มาสิ ประเดี๋ยวนวดให้ เลยถามคำถามว่าไปได้หรอ นางบอกได้สิ อยู่ตามลำพังไม่มีว่าหรอกนี่ที่นา เหมาะเจาะวันพรุ่งรุ่งเช้าวันเสาร์ ไม่ต้องดำเนินงาน เลยพูดว่า ขอเบอร์ละกันประเดี๋ยวไป ดวงใจก็มิได้กะจะไปหรอกนะ เนื่องจากว่าก็หวั่นหวาดๆเช่นเดียวกัน อีกอย่างนางกล่าวว่าอ้วนนะ พวกเราอ้วน สูง 160 หนัก 68 โล พวกเรามาคำนวนล่ะไม่อ้วนนะ คนตัวใหญ่ หลังจากนั้นเน็ตหมด แม้กระนั้นได้เบอร์แล้ว เลยร่ำลากันกระทั่งเสร็จ เลยพูดว่าประเดี๋ยวโทรหา เพียงพอออกมาจากร้านค้าเน็ตเป็นระเบียบเรียบร้อย ก็ไปพบข้าวรับประทานสิขอรับ ตอนนั้นข้างหลังเลิกงาน รับประทานเราเสร็จก็ราวสองทุ่ม ก็เดินกลับหอพัก ท่าทางมากมายม่ะ คิดอยู่ทำไงดีว้า ไปดีไหมไปดีเนี่ย พอเพียงถึงหอก็เลยอาบน้ำ เพราะเหตุว่ามันร้อนที่จะต้องเดินกลับจากหน้าราม 555 แล้วหลังจากนั้นนั่งดูโทรทัศน์ไปครู่หนึ่ง ก็เลยโทรหานางตามเบอร์ที่ให้มา